Nikołaj Iwanowicz Korowin, ros. Николай Иванович Коровин (ur. 26 kwietnia 1901 r. we wsi Szurowo w moskiewskiej guberni, zm. ?) – radziecki wojskowy (podpułkownik), zastępca szefa sztabu Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej, dowódca jednego z Batalionów Wschodnich, a następnie zastępca szefa oddziału operacyjnego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.
W 1914 r. ukończył 4-klasową szkołę wiejską. W 1919 r. wstąpił do Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). W połowie marca 1920 r. został zmobilizowany do wojska bolszewickiego. Brał udział w wojnie domowej w Rosji. Służył w 4 Pułku Zapasowym. Od sierpnia tego roku pełnił funkcję komisarza politycznego (politruka) w wydziale politycznym Frontu Zachodniego, zaś od stycznia 1921 r. w smoleńskiej szkole wojskowo-inżynierskiej. W kwietniu tego roku został inspektorem oddziału politycznego 1 odcinka bojowego wojsk guberni tambowskiej. Uczestniczył w walkach z powstańcami chłopskimi A. S. Antonowa (powstanie tambowskie). Od października był politrukiem i sekretarzem jaczejki partyjnej pociągu pancernego nr 50 "Korszun". W styczniu 1922 r. objął funkcję komisarza wojskowego 315 Samodzielnej Kompanii Saperów 8 Dywizji Strzeleckiej. W maju tego roku został inspektorem oddziału politycznego dywizji.