Władimir Iwanowicz Kriwoszapow (Brandt), ros. Владимир Иванович Кривошапов (Брандт) (ur. 4 czerwca 1907 r. we wsi Posad-Dubowka w saratowskiej guberni, ur. 16 marca 1956 r. we Frankfurcie nad Menem) – radziecki wojskowy (major), propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, redaktor pisma ROA "Dobrowolec", wyższy wojskowy Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz polityczny
W 1926 r. ukończył szkołę 2 stopnia w Stalingradzie, a następnie leningradzki instytut meteorologiczny. Od 1931 r. był członkiem komsomołu. W 1930 r. zmobilizowano go do Armii Czerwonej. Służył w oddziale odnogorodczików 13 Korpuśnego Pułku Artylerii. Od stycznia 1931 r. dowodził plutonem pułku. W grudniu tego roku objął obowiązki dowódcy baterii artylerii pułku. W styczniu 1932 r. został dowódcą plutonu wywiadowczego. Od kwietnia 1933 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy baterii artylerii ds. wywiadu. Pod koniec 1933 r. ukończył kurs artyleryjski Armii Czerwonej. W styczniu 1936 r. został zastępcą szefa sztabu 126 Pułku Artyleryjskiego. Awansował do stopnia porucznika. Od poł. października 1937 r. był 1 zastępcą szefa sztabu pułku. W 1938 r. awansował do stopnia kapitana. Latem 1939 r. uczestniczył w walkach z Japończykami nad Chałchin-Goł.