Hu Qiaomu (ur. 1912, zm. 28 września 1992) – chiński polityk komunistyczny, bliski współpracownik Mao Zedonga, następnie czołowy oponent reform Deng Xiaopinga.
Urodził się w Yancheng w prowincji Jiangsu. W 1932 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin. W latach 1933–1935 studiował na Uniwersytecie Zhejiang.
W 1941 roku został osobistym sekretarzem Mao Zedonga, którym był do 1966 roku. Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej sprawował wiele ważnych funkcji, był m.in. prezesem agencji Xinhua i redaktorem naczelnym dziennika Renmin Ribao; w latach 1950–1954 był szefem departamentu propagandy. Brał udział w opracowaniu uchwalonej w 1954 roku pierwszej konstytucji ChRL. Jego kariera u boku Mao zakończyła się w okresie rewolucji kulturalnej, kiedy to do 1974 roku podobnie jak wielu innych działaczy partyjnych był poddawany represjom.