thumb|Fragment kenkarty Edwina Rozłubirskiego z okresu okupacji niemieckiej thumb|Grób Edwina Rozłubirskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Edwin Gustaw Rozłubirski, ps. „Gustaw” (ur. 4 maja 1926 w Białymstoku lub w WarszawiePozostać sobą. Rozmowa z gen. Edwinem Rozłubirskim s. 169., zm. 12 maja 1999 w Warszawie) – generał dywizji Sił Zbrojnych RP, podczas II wojny światowej żołnierz Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, uczestnik powstania warszawskiego, pisarz oraz działacz społeczny. Członek Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz w latach 1988–1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. W latach 1989–1999 prezes Związku Polskich Spadochroniarzy, członek komunistycznych partii PPR i PZPR. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Białymstoku (według innych źródeł w Warszawie) jako syn Józefa i Marii z domu Szmidt w rodzinie żydowskiego pochodzenia. Wkrótce po urodzeniu wraz z rodzicami przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1934–1941 ukończył szkołę powszechną i średnią szkołę zawodową. W 1939 wstąpił do Korpusu Kadetów Nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie.