Pawieł Aleksejewicz Kuroczkin (, ur. w Gorniewie, zm. 28 grudnia 1989 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał armii, profesor Akademii Wojskowej im. Frunzego, Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Urodził się we wsi Gorniewo w obwodzie smoleńskim.
W 1917 roku wstąpił do Gwardii Czerwonej i uczestniczył w szturmie na Pałac Zimowy. W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej, uczestniczył w walkach przeciwko wojskom gen. Krasnowa w obronie Petersburga, a później w walkach z wojskami interwencyjnymi aliantów na Północy. Jako kursant kursu dowódców kawalerii Armii Czerwonej brał udział w walkach przeciwko wojskom gen. Judenicza próbującym zająć Petersburg.
Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, będąc dowódcą plutonu, szwadronu i pułku kawalerii oraz w stłumieniu powstania tambowskiego.
Po zakończeniu wojny domowej ukończył w 1923 roku Wyższą Szkołę Dowódców Kawalerii Armii Czerwonej. Po jej ukończeniu został dowódcą szwadronu szkoły niższych dowódców kawalerii, a w 1924 roku dowódcą szkoły pułkowej w 30 pułku kawalerii. W 1927 roku został szefem sztabu 30 Saratowskiego Pułku Kawalerii. W latach 1930–1932 był słuchaczem Akademii Wojskowej im. Frunzego, a po jej ukończeniu był starszym wykładowcą w katedrze taktyki Akademii.