Lata 80. minęły pod znakiem tzw. „euro sklerozy” powstałej w wyniku kontrowersji, jakie wzbudzały subwencje do wspólnej polityki rolnej. Te wydarzenia wpłynęły negatywnie również na aktywność niemieckiej Rady RE. Kryzys ustał wraz z przyjęciem Jednolitego Aktu Europejskiego, traktatu z Maastricht i traktatu amsterdamskiego. W celu promowania publicznej dyskusji o polityce europejskiej, rząd federalny i niemiecka Rada RE zaczęły ściślej współpracować.

Postęp od lat 90. W latach 90. nazwy narodowych sekcji Międzynarodowego Ruchu Europejskiego zostały ujednolicone. W tym czasie niemiecka Rada RE przyjęła nazwę Ruch Europejsko Niemcy (niem. Europäische Bewegung Deutschland (EBD)).

Zakres aktywności edukacyjnej i medialnej stale się poszerzał – w 1991 r. została ustanowiona nagroda „Kobiety Europy – Niemcy” (niem. „Frauen Europas – Deutschland”), zaczęto także organizować fora dyskusyjne dotyczące Unii Gospodarczej i Walutowej, Traktatu Konstytucyjnego, czy rozszerzenia Unii Europejskiej na Wschód.