Opioidofobia – niechęć lub uprzedzenie do stosowania analgetyków opioidowych.
Wbrew pozorom nie jest to pojęcie psychiatryczne, nie wymieniają go podręczniki psychiatrii, operujące rozpoznaniem fobii specyficznych w razie spełnienia konkretnych kryteriów (znaczna obawa bądź unikanie czynnika wywołującego, występowanie określonych objawów lękowych, ocenianych przez pacjenta jako nieadekwatne czy nieproporcjonalne i pojawiających się wyłącznie w razie kontaktu z czynnikiem wywołującym lub na skutek myśli o nim). Tutaj chodzi raczej o problem niechęci i uprzedzeń pacjentów do stosowania opioidów, który leży w zainteresowaniu medycyny paliatywnej, onkologii, anestezjologii, ale też medycyny rodzinnej. Niechęć taka w największym stopniu dotyczy morfiny, niektórzy autorzy wyróżniają nawet „morfinofobię” jako odrębne zjawisko. Wedle badań indyjskich pozostaje jedną z ważniejszych przeszkód w skutecznym leczeniu bólu, obok odpowiedniego wyszkolenia w leczeniu bólu.
Wedle zaleceń stan taki należy ocenić wraz z innymi aspektami istotnymi w leczeniu bólu.