Zamierzenie koncentracji nie miało szans powodzenia. Już 7 września wieczorem 10 A prowadziła pościg za jednostkami polskimi w kierunku na Brzeziny z zamiarem obejścia południowego skrzydła A. „Łódź” i przecięcia komunikacji Łódź – Warszawa w rejonie Jeżowa. Północnemu skrzydłu A. „Łódź” zagrażał korpus 8 A., który nie podejmował walki i wymijając pod Głownem Kresową BK i 2 DP kierował się szybkim marszem do Łowicza i Sochaczewa. Na północnym zachodzie XII Korpus 8 A. uderzył na rejon koncentracji oddziałów A. „Łódź”. Na drodze XIII Korpusu na przedpolach Woli Cyrusowej stanęła Wołyńska BK. Sytuacja w rejonie Woli Cyrusowej rozwijała się dla polskich jednostek niepomyślnie. Cała północno – zachodnia flanka Wołyńskiej BK była odsłonięta. Między pozycjami Wołyńskiej BK i 2 DP istniała luka, dozorowana początkowo do godzin popołudniowych przez kawalerię 2 DP.
Niemcy dążyli do rozbicia polskich oddziałów w lesie pomiędzy Kolonią Niesułków i Kolonią Wola Cyrusowa oraz do dojścia do mostu w Kołacinie w celu odcięcia Armii „Łódź” możliwości odwrotu na Warszawę. Kawaleria 2 DP odeszła do rejonu Głowna. Niemiecki 30 pp 10 DZ znajdował się we wsi Boginia. Ruch Niemców ku miejscowościom Skoszewy i Wola Cyrusowa mógł odciąć oddziały 28 DP i wyprowadzić na tyły Wołyńskiej BK.