Szio z Mgwime (ur. I poł. VI w., zm. w latach 60. VI w.) – święty mnich chrześcijański.
Życiorys Według hagiografii pochodził z zamożnej rodziny z Antiochii, był jedynakiem. W domu odebrał gruntowne wykształcenie. W wieku dwudziestu lat dowiedział się o działalności mnicha Jana, żyjącego w pustelni w pobliżu Antiochii, i udał się do niego. Już przy pierwszym spotkaniu Jan zapowiedział mu przyszłą świętość, nakazał jednak opuścić klasztor, by uzyskać błogosławieństwo rodziców na złożenie ślubów mniszych. W domu młodzieniec dowiedział się, iż jego rodzice planują przekazanie mu majątku i wstąpienie do monasterów. Natychmiast po odziedziczeniu spadku rozdał otrzymany majątek i powrócił do wspólnoty kierowanej przez Jana, gdzie złożył śluby mnisze, zachowując dotychczasowe imię Szio.
Hagiografia przypisuje Szio dary uzdrawiania i wypędzania złych duchów. W monasterze przyjął święcenia diakońskie, po czym razem z razem z mnichem Janem opuścił pustynię w Syrii jako jeden z dwunastu wybranych uczniów. Razem z innymi mnichami z wspólnoty kierowanej przez Jana żył następnie na górze Zaden (późniejsza Zedazeni), uznawany przez miejscową ludność za świętego ascetę i cudotwórcę (w drodze na górę Szio miał zmusić do rozstąpienia się wody rzeki Argwy).