Skróty farmaceutyczne – zapisane na recepcie w skróconej formie polecenia i informacje lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii lub felczera dla farmaceuty dotyczące sposobu jej realizacji. Z reguły formułuje się je w języku łacińskim. Mogą odnosić się do leków gotowych lub recepturowych. Ich pisownia, oparta na tradycji, odbiega czasami od powszechnie przyjętych zasad. Pojawiają się w niej na przykład kropki na końcu skrótów powstałych przez ściągnięcie. Niektóre zaczynają się wielką literą, inne małą.
Odrębną grupę tworzą skróty stosowane w nazwach leków gotowych.
Skróty farmaceutyczne występują w różnych częściach recepty.
Skrót stosowany w Praepositio Rp. (z łac. recipe – weź) – polecenie wywodzące się z czasów, gdy wszystkie leki były sporządzane ręcznie w aptece według przepisu sporządzenia.
Skróty stosowane w Praescriptio dla nazw środków leczniczych i ich ilości: lag. (z łac. lagena – opakowania) – oznacza liczbę opakowań leku gotowego dla odmierzanych substratów recepturowych: gtt. lub gutt. (z łac. guttae – kropli) q.s. (z łac. quantum satis – ile wystarczy) – oznacza, że ilość potrzebnego składnika farmaceuta ustala według zaleceń farmakopei lub własnego doświadczenia a.a. lub aa (z łac.