Ponadto centra miast cechuje największa koncentracja przestępczości, bezdomności i prostytucji, więc postawa dystansu i rezerwy wobec obcych jest reakcją naturalną.
Skutki reakcje psychowegetatywne jako reakcje na wysokie stężenia parametrów materialnego środowiska: spaliny, hałas, pyły lęk, powstający na skutek przekraczania dystansów społecznych poczucie zagubienia – trudności z odnajdywaniem drogi
Ludzki mózg ma różne okresy wrażliwości. Neurobiologiczne skutki doświadczania stresu miejskiego we wczesnym dzieciństwie różnią się od tych związanych z doświadczaniem stresu miejskiego w późniejszym życiu.
Życie w mieście wiąże się z wyższym ryzykiem kilku zaburzeń psychicznych. Aktualne dane wskazują na większą wrażliwość mózgu na stres społeczny u mieszkańców miast.
Określone grupy społeczne są narażone na zwiększone ryzyko występowania stresu miejskiego. Stres miejski może różnić się w różnych kręgach kulturowych. Na przykład badania w krajach rozwiniętych wskazały na to, że stres powodowany chronicznymi trudnościami napotykanymi przez ludzi mieszkających w biednych dzielnicach miejskich jest powiązany z problemami zdrowotnymi i chorobami.
Przypisy
Bibliografia A. Bańka, Społeczna psychologia środowiskowa, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2002.
Kategoria:Psychologia środowiskowa