w charakterze konsekratorów wystąpili metropolita leningradzki i nowogrodzki Aleksy, metropolita kruticki i kołomieński Mikołaj, arcybiskup jarosławski i rostowski Aleksy. Będąc biskupem swierdłowskim, przyłączył do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wiele dawnych struktur Żywej Cerkwi. Uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1945. W 1947 jego tytuł uległ zmianie na biskup swierdłowski i irbicki.
Za prowadzoną w latach 1944-1945 zbiórkę funduszy na cele wojskowe w eparchii swierdłowskiej, której efektem było przekazanie armii sumy 15 579 tys. rubli, biskup Tobiasz otrzymał Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”. W 1953 został podniesiony do godności arcybiskupiej.
W czasie Wielkiego Postu w roku 1953 arcybiskup Tobiasz ciężko zachorował i trafił do szpitala. Przed Wielkim Tygodniem zażądał wypisania ze szpitala i mimo przeciwwskazań lekarzy osobiście odprawił nabożeństwa paschalne w soborze w Swierdłowsku.