thumb|230px|Katedra Marii w Tallinnie thumb|230px|Kościół św. Jana w Tartu thumb|230px|Katedra Aleksandra w Narwie thumb|230px|Kościół św. Marcina w Valjala thumb|230px|Kościół św. Michała w Kihelkonna Estoński Kościół Ewangelicko-Luterański () – kościół luterański, działający w Estonii. Liczy około 130 tysięcy wiernych.
Kościół jest członkiem Światowej Federacji Luterańskiej, Światowej Rady Kościołów, Konferencji Kościołów Europejskich oraz Wspólnoty Porvoo. Posiada pełną interkomunię z Kościołem Anglii i innymi kościołami anglikańskimi w Europie.
Historia Pomimo wcześniejszych kontaktów ludów zamieszkujących Estonię z chrześcijaństwem, pierwsze zorganizowane struktury kościelne na tym terenie powstały dopiero w XIII wieku. Utworzono wtedy trzy diecezje: Biskupstwo Dorpatu w 1224 r., Ozylii w 1228 r. oraz Rewla w 1229 r.
Reformacja rozpoczęła się w Estonii w 1524 r., skutkując wprowadzeniem nabożeństw w języku estońskim. Kościół ewangelicki stał się największą denominacją na tym terenie. W 1694 r. wprowadzono szwedzkie prawo religijne, regulujące stosunki państwa z kościołem. Hierarchia kościelna podczas panowania szwedzkiego była zorganizowana według ustroju episkopalnego, podobnie jak Kościoła Szwecji.