Michał Leśniak (ur. 5 lipca 1913 w Krakowie, zm. 25 lutego 1983 w Katowicach) – polski aktor teatralny i filmowy. mały|Grób Michała Leśniaka na cmentarzu przy ul. Gliwickiej w Katowicach Życiorys W latach 1937–1939 był chórzystą i statystą w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.
Po wybuchu wojny brał udział w kampanii wrześniowej, został wzięty do niewoli i do 1945 roku przebywał w Oflagu VII A Murnau, gdzie działał w teatrze obozowym i ukończył konspiracyjne studio teatralne. W czerwcu 1945 roku w Lingen zdał eksternistyczny egzamin ZASP, przed komisją pod kierunkiem Leona Schillera. W latach 1945–1947 występował w Oficerskim Teatrze Objazdowym pod kierownictwem Czesława Szpakowicza na terenie Niemiec dającym przedstawienia dla wysiedlonych tam Polaków.
Po powrocie do kraju występował w teatrach: Śląskim w Katowicach (1947–1961) Nowym w Zabrzu (1961–1963) Dolnośląskim w Jeleniej Górze (1963–1965) Polskim w Bielsku-Białej (1966–1971, 1976–1978) im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1971–1972) Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (1973) Bagatela w Krakowie (1973–1974) Zagłębia w Sosnowcu (1978–1983) W latach 1951–1981 występował w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia.
Był mężem aktorki Sabiny Chromińskiej, ojciec aktora Wojciecha.
Zmarł w Katowicach, pochowany na cmentarzu przy ul.