Aleksander Babiański (ur. 16 czerwca 1853 w rodzinnym majątku Ławczyszki, w pow. rosieńskim, zm. 10 grudnia 1931 w Warszawie) – polski i rosyjski prawnik, generał armii Imperium Rosyjskiego, poseł do Trzeciej Dumy, działacz narodowy i społeczny, publicysta.
Życiorys Rodzicami Babiańskiego byli Tomasz i Julia z Pieślików. Miał braci Eustachego i Stanisława. Po ukończeniu gimnazjum w Szawlach wstąpił do Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu. Przeniesiony do Moskiewskiego Pułku Gwardii i mianowany chorążym gwardii (1873), awansował kolejno na podporucznika (1876), a rok później na porucznika (1877).
Walczył w wojnie rosyjsko-tureckiej (1877–1878), podczas której został ranny. Następnie wstąpił do Aleksandrowskiej Wojskowej Akademii Prawniczej, którą ukończył w 1881 roku ze złotym medalem. Służąc w armii rosyjskiej został członkiem Najwyższego Sądu Wojennego w stopniu generała porucznika. W 1899 roku został zawieszony w prawach sędziego za publiczne używanie języka polskiego. Aby uniknąć służbowego przeniesienia do Finlandii, podał się do dymisji, odchodząc do cywila.