Fluorooctan sodu – organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu fluorooctowego. Silnie toksyczna substancja stosowana jako rodentycyd (środek gryzoniobójczy), otrzymana w czasie II wojny światowej.
Występowanie Fluorooctan sodu występuje naturalnie w południowoafrykańskiej roślinie zwanej gifblaar () oraz australijskiej roślinie . Wielokrotnie był odnotowywany jako przyczyna śmierci owiec i bydła.
Otrzymywanie Otrzymywany syntetycznie poprzez saponifikację fluorooctanu etylu z nadmiarem wodorotlenku sodu w suchym metanolu:
Otrzymaną sól zbiera się, następnie przemywa metanolem, suszy i poddaje filtracji.
W innej metodzie produkcji wykorzystywany jest fluorek potasu, który wypiera atom chloru z zastępując go fluorem:
Właściwości W warunkach normalnych fluorooctan sodu jest bezbarwnym lub białym, bezwonnym krystalicznym ciałem stałym. Nie ma smaku, choć jego roztwory wodne mają lekki posmak octu. Ma właściwości higroskopijne. W temperaturze topnienia wynoszącej ok. 200 °C następuje rozkład związku z wydzieleniem toksycznych substancji, m.in. fluorowodoru i tlenku węgla. Nie uwalnia fluoru ze swojej cząsteczki z taką łatwością, jak wiele innych organicznych związków fluoru.