Niebawem znów ruszył do walki i w 1342 brał udział w oblężeniu Rennes, a rok później znajdował się w poselstwie do papieża Klemensa VI. Od 1344 do 1347 Ufford sprawował urząd admirała angielskiej floty północnej. Brał też udział w kolejnej inwazji na Francję i walczył w bitwie pod Crécy. Natomiast w 1348, za zasługi, Robert dostąpił zaszczytu wejścia do ścisłego grona rycerzy skupionych przy królu w tzw. zakonie Orderu Podwiązki. W 1350 pod komendą króla Edwarda III walczył też w wielkiej bitwie morskiej pod Winchelsea przeciwko flocie hiszpańskiej.
W 1355 towarzyszył następcy tronu, słynnemu Czarnemu Księciu w wyprawie do Akwitanii i Langwedocji. A już rok później dowodził częścią armii w sukcesie pod Poitiers. Po odznaczeniu się w boju otrzymał dowództwo nad awangardą armii angielskiej w drodze do Bordeaux. Była to ostatnia wielka kampania, w której Robert brał udział.
W roku 1362 odbył ostatnią znaczącą podróż dyplomatyczną, do Ludwika II hr. Flandrii z propozycją zawarcia małżeństwa pomiędzy córką Ludwika a Edmundem, młodszym synem Edwarda III.
Hrabia Suffolk zmarł 4 listopada 1369. Został pochowany pod łukiem pomiędzy kaplicą św.