Melania Fogelbaum (ur. 5 czerwca 1911 w Łodzi, zm. 1 sierpnia 1944 w KL Auschwitz) – polska poetka, malarka i rzeźbiarka pochodzenia żydowskiego.
Po utworzeniu getta swój czas poświęciła opiece nad żydowską młodzieżą. Na terenie getta zamieszkiwała razem z matką Cylą Fogelbaum, która zmarła w lutym 1942. Wskutek głodu i warunków panujących w getcie Melania zachorowała na gruźlicę. 1 sierpnia 1944 roku została, wraz z innymi Żydami, przetransportowana do obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie, prawdopodobnie prosto z rampy, trafiła do komory gazowej.
Twórczość Nachman Zonabend pracujący w komandzie więźniów porządkujących teren dawnego getta znalazł dwa zeszyty, które zawierały wiersze, notatki i dwie fotografie Melanii Fogelbaum. Przeżył wojnę i w 1950 przekazał znalezisko Helenie Zymler, która była przyjaciółką autorki wierszy. Po zakończeniu wojny przyjaciel Melanii Fogelbaum, Leon Kowner, poszukiwał jej, licząc, że przeżyła. Na podwórzu jej domu znalazł jedynie podartą fotografię. Na początku lat 70. XX wieku Helena Zymler-Svantesson napisała po szwedzku antologię literatury i dokumentów pochodzących z czasów okupacji hitlerowskich w Polsce, zatytułowała ją „Och skuggorna blir längre” (pol. „I cienie będą dłuższe”). Zamieściła w niej kilka wierszy Melanii.