W trakcie badań nad nim Keita Kitayama (1884–1966), a za nim Ivan Morris (1925–1976), wyodrębnili siedem grup wyrazów, które przybliżają zrozumienie terminu aware:
Według definicji Sen’ichi Hisamatsu (1894–1976), aware miało podobne znaczenie, co środkowostarożytna kategoria estetyczna mono no aware, określająca elegancję, patos, piękno emocji i harmonię. W jego rozumowaniu aware objaśniało wyciszone i kontrolowane uczucia, a między rozumem i emocjami zachodzi równowaga. Iwona Kordzińska-Nawrocka, badaczka literatury okresu Heian (794–1185), terminem aware nazywa zdolność do syntonii, wzruszenie i uczuciowość.
Badaczka twórczości Bashō Matsuo (1644–1694), poety żyjącego i tworzącego w okresie Edo, Agnieszka Żuławska-Umeda, podjęła próbę kompleksowego zdefiniowania terminu jako piękna, które rodzi się wskutek wspólnego przeżywania, co pomaga w odkrywaniu prawd, niewymagających skomplikowanego wyjaśnienia.
Na przełomie XVII i XVIII wieku aware zmieniło swój charakter. Przyczyniła się do tego twórczość dramaturga Monzaemona Chikamatsu (1653–1725) oraz osiemnastowieczne sztuki jōruri. Uczucie smutku zostało zastąpione gwałtowną rozpaczą i bólem, jaki powoduje nieszczęście. W tym znaczeniu aware zbliżyło się do zachodniego tragizmu.
Zobacz też Mono no aware
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Estetyka Kategoria:Sztuka japońska Kategoria:Filozofia japońska