Po pomyślnym przejściu prób i wprowadzeniu nieznacznych zmian konstrukcyjnych, mających na celu głównie zmniejszenie masy płatowca i poprawienie stabilności w locie poziomym, wytwórnia Watanabe otrzymała w 1940 roku zamówienie na 10 maszyn serii informacyjnej oraz 126 egzemplarzy produkcyjnych pod długim oznaczeniem Mały Samolot Rozpoznawczy Marynarki Wzór 0 Model 11 (krótkie oznaczenie E14Y1). Produkcja odbywała się w latach 1941–1943.
Opis konstrukcji Yokosuka E14Y był dwumiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem konstrukcji mieszanej, z dwoma pływakami wspartymi na zastrzałach. Długość samolotu wynosiła 8,68 m (prototypu 8,54 m), rozpiętość 10,96 m, powierzchnia nośna 19 m², wysokość 3,8 m (prototypu 3,68 m). Kadłub miał konstrukcję z rur metalowych, krytą w przedniej części blachami duraluminiowymi, a w tylnej płótnem. Skrzydła i usterzenie miały konstrukcję mieszaną, metalowo-drewnianą, krytą płótnem, pływaki wykonane były w całości z duraluminium. Aby umożliwić bazowanie maszyny w niewielkim hangarze zabudowanym na okrętach podwodnych, skrzydła i usterzenie były składane. Płaty składały się wzdłuż kadłuba do tyłu, usterzenie poziome i górna część pionowego składana i opuszczana w dół. Pływaki były odpinane od zastrzałów i przewożone osobno.