thumb|Wizualizacja incydentu W pewnym momencie doszło do sytuacji, gdy kapitan wyrwał młotek z rąk napastnika i uderzył go kilkakrotnie w głowę. W tym czasie pierwszy oficer już zdołał powiadomić ziemię o incydencie. Kapitan, sądząc, że sytuacja jest opanowana, wrócił za stery, aby bezpiecznie sprowadzić samolot na ziemię. Poprosił pierwszego oficera o pomoc przy trzymaniu rannego napastnika, a sam, mimo zalewanej krwią twarzy, zajął się lądowaniem. Pierwszy oficer, pod wpływem mocnego ciosu, został częściowo sparaliżowany i Calloway ponownie przeszedł do kontrataku. Kapitan tymczasem napotkał spore trudności z lądowaniem, ponieważ nie mógł zrzucić paliwa i istniała obawa, że samolot może być za ciężki na lądowanie. Dodatkowo, prędkość była zbyt duża i pospiesznie należało zmienić pas, co wiązało się z dodatkowymi, bardzo trudnymi manewrami w powietrzu. Ignorując wszystkie możliwe sygnały ostrzegawcze dochodzące z urządzeń w kokpicie, kapitan wykonywał ostre skręty, które normalnie nie powinny być wykonywane przez ten samolot. Pod koniec całego procesu lądowania, wznowiła się walka poza kokpitem pomiędzy wycieńczonymi członkami załogi a odzyskującym siły napastnikiem.