thumb|Alegoria czterech opór roku - wiosna, Schilderei-Galerie, Kassel Jacob de Wit (ur. 19 grudnia 1695 w Amsterdamie, zm. 12 listopada 1754 tamże) – holenderski malarz, rytownik i kolekcjoner.
Życiorys W trzynastym roku życia podjął studia malarskie w Akademii Malarstwa w Antwerpii i w 1714 został członkiem tamtejszej gildii św. Łukasza. Był wielbicielem flamandzkiego malarza Petera Paula Rubensa, szkicował jego dzieła m.in. w kościele jezuitów pw. Ignacego Loyoli (obecnie Carolus Borromeuskerk), po zniszczeniu kościoła przez pożar w 1718 szkice Wita stały się cennym dokumentem historycznym. W 1715 malarz powrócił do Amsterdamu i pracował tam do końca życia.
Jacob de Wit znany jest przede wszystkim z wielu prac dekoracyjnych, które wykonał w kościołach, budynkach publicznych i domach prywatnych, m.in. plafonów w Huis ten Bosch w Hadze. Poruszał głównie tematykę religijną, alegoryczną i antyczną, a jego styl odznaczał się rokokową lekkością i żywą kolorystyką.
Inną specjalnością artysty były malowidła on grisaille, były to monochromatyczne imitacje marmurowych reliefów, które zawieszano nad drzwiami lub kominkami.