Wysokiński, s. 180-182.. Te nowe przywileje dla dominikanów zostały oprotestowane przez franciszkanów z prowincji slawońskiej, jako naruszające ich prawa do prowadzenia działalności inkwizycyjnej w tych częściach tej prowincji, które były podporządkowane monarchii węgierskiejWysokiński, s. 182; Lea, s. 300.. Ostatecznie w 1330 Jan XXII zadecydował, że na ziemiach wchodzących w skład franciszkańskiej prowincji Slawonia inkwizycja pozostanie w rękach franciszkanów, natomiast na pozostałym terytorium monarchii węgierskiej inkwizytorów będzie mianował dominikański prowincjałWysokiński, s. 182-183..
Przez następne sto lat nie ma żadnych wzmianek o inkwizycji papieskiej na Węgrzech. Nie jest pewne, czy prowincjałowie węgierskich dominikanów w ogóle wykonywali nadane im uprawnienia do wyznaczania inkwizytorów. Na przełomie 1400/01 śledztwo przeciwko waldensom w diecezji Győr w zachodnich Węgrzech prowadzili niemiecki prowincjał zakonu celestynów Piotr Zwicker oraz praski ksiądz Marcin z Ambergu, działali oni jednak z ramienia miejscowego biskupa Jana, a nie jako papiescy inkwizytorzyR. Kieckhefer, Repression of Heresy in Medieval Germany, Liverpool University Press 1979, s. 55-56, 133. .