Porowatość materiału – właściwość ciał stałych określająca wielkość i ilość pustych przestrzeni wewnątrz materiału. Puste przestrzenie są obszarami, w których nie ma materiału stałego, ewentualnie tylko płyn – najczęściej woda lub powietrze. Porowatość określa się liczbowo jako stosunek sumarycznej objętości tych pustych przestrzeni (porów) do objętości całego ciała
Porowatość względna lub bezwzględna ciała określa tylko objętość porów i można ją wyznaczyć, porównując gęstość tego ciała do gęstości substancji stałej tworzącej to ciało. Doświadczalnie można to zrobić poprzez sprasowanie ciała i wyznaczenie jego objętości bez porów a następnie ze wzoru
Powszechnie przyjęte jest, że określenie „porowatość” dotyczy rozkładu wielkości porów, czyli zawiera informacje o objętości porów, jak i o ilości porów o danej średnicy. Można ją wyznaczyć np. metodą porozymetrii rtęciowej lub planimetryczną metodą mikroskopową.
Typy porowatości Ze względu na możliwość występowania w ciele porowatym porów otwartych i zamkniętych wyróżnia się: porowatość bezwzględną (całkowitą) – dotyczy wszystkich porów: otwartych i zamkniętych; jest istotna np. z punktu widzenia izolacyjności, małej gęstości, porowatość względną – dotyczy tylko porów otwartych, tj. takich, do których może wniknąć nowy płyn;