Polskie Towarzystwo „Oświata” w Mińsku (znane także pod nazwą: Towarzystwo „Oświata” i „Oświata”) – polska organizacja społeczna założona w 1905 roku, działająca w Mińsku i na terenie guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Do 1907 roku jej działalność odbywała się w konspiracji, w latach 1907–1909 legalnie, następnie ponownie w konspiracji. Towarzystwo miało za cel edukowanie mieszkańców Mińszczyzny, zwłaszcza dzieci, w duchu polskości, a także rozpowszechnianie na tych ziemiach polskiej kultury, języka i umacnianie świadomości narodowej. Organizacja była prześladowana, a w okresie legalnej działalności traktowana z niechęcią przez władze rosyjskie, ponieważ umacnianie polskości na ziemiach zabranych było sprzeczne z realizowaną przez administrację państwową strategią rusyfikacji i asymilacji.
Polacy w Mińsku i na Mińszczyźnie Na przełomie XIX i XX wieku ludność polskojęzyczna i/lub deklarująca narodowość polską stanowiła istotną mniejszość w Mińsku i na Mińszczyźnie. Według zorganizowanego w 1897 roku spisu ludności w Imperium Rosyjskim, w mieście Mińsku ludzie uważający język polski za ojczysty stanowili 11,4% mieszkańców, będąc trzecią co do liczebności grupą językową po posługujących się jidysz (51,2%) i rosyjskim (25,5%).