Wykładał na Uniwersytecie w Heidelbergu (1968–1970, 1984–1992) i na Uniwersytecie Jana Gutenberga w Moguncji (1971–1983). Został również mianowany profesorem wizytującym na Leopold-Franzens-Universität w Innsbrucku (1999–2002), Bosphorus University w Stambule (2002–2003) i Okan University, również w Stambule (2004–2007). W końcu powrócił na Uniwersytet Jana Gutenberga i do Heidelbergu, aby nauczać tam w ostatnich latach życia.
Translation studies
Hans J. Vermeer odegrał ważną rolę w kształtowaniu się przekładoznawstwa jako osobnej dyscypliny akademickiej.
W latach siedemdziesiątych nastąpiła zmiana podejścia do przekładoznawstwa. Coraz częściej postrzegane było nie jako jedynie proces transkrybowania tekstu z języka źródłowego na docelowy, ale jako organiczny proces zachodzący między kulturami, którego opis wymaga spojrzenia poza teksty będące jego przedmiotem.
Vermeer, przy udziale Kathariny Reiss (1923-2018), stworzył funkcjonalistyczną teorię przekładu tzw. teorię skoposu. Powstała ona z przekonania, że „tekst wyjściowy i jego język nie może być absolutną miarą przekładu”.