Św. Antoni Maria Zaccaria (ur. 1502 w Cremonie – 5 lipca 1539 tamże) – włoski zakonnik, założyciel Zgromadzenia Księży Regularnych św. Pawła, święty katolicki.
Życiorys Antoni Maria Zaccaria urodził się w Cremonie w roku 1502, 70 km na południowy wschód od Mediolanu. Jego szlachecka rodzina przypuszczalnie pochodziła z Genui. Ojciec – Lazzaro – zmarł, gdy Antoni Maria miał zaledwie dwa lata. Matka – Antonina Pescaroli – osiemnastoletnia wówczas wdowa, całkowicie poświęciła się wychowaniu syna. Studiował medycynę w Padwie, lecz zrezygnował z tego zawodu i poświęcił się służbie bożej. W 1528 r. przyjął święcenia kapłańskie. W roku 1533 założył zakon Kleryków Regularnych św. Pawła, których nazwano Barnabitami od kościoła św. Barnaby, przy którym się osiedlili. Św. Antoni miał wielki kult dla św. Pawła i dał go swoim braciom za wzór i opiekuna. Chciał, aby ich życie i nauczanie było przeniknięte duchem Apostoła Narodów.
Mało wiadomo o dzieciństwie Antoniego Marii. Jego biografowie dostarczyli pewien znaczący epizod. Pewnego dnia w drodze ze szkoły chłopiec dał swoją pelerynę człowiekowi bez środków do życia.