W sierpniu 2007 objął funkcję wiceprzewodniczącego partii.
Po zwycięstwie Partii Demokratycznej w wyborach parlamentarnych, 16 września 2009 został mianowany ministrem ziemi, infrastruktury, komunikacji i turystyki w rządzie Yukio Hatoyamy. Stanowisko to początkowo zachował w rządzie Naoto Kana sformowanym w czerwcu 2011. Dopiero 17 września 2011 premier Kan mianował go na urząd ministra spraw zagranicznych. Jako szef dyplomacji opowiadał się za ścisłymi stosunkami ze Stanami Zjednoczonymi oraz sprzeciwiał się rozbudowie arsenału wojskowego przez Chiny.
Ze stanowiska zrezygnował 6 marca 2011, gdy na światło dzienne wyszła informacja, że przyjął dotację finansową w wysokości 60 tys. jenów (610 dolarów) od południowokoreańskiego obywatela mieszkającego w Japonii. Złamał w ten sposób prawo, zakazujące przyjmowania dotacji na cele polityczne od obcokrajowców w celu uniknięcia jakichkolwiek stosunków zależności. Następnego dnia premier przyjął jego dymisję i pełniącym obowiązki ministra spraw zagranicznych mianował Yukio Edano.