Odwłok ma pygidium w całości nakryte pokrywami. Łączna długość dwóch pierwszych z widocznych sternitów (wentrytów) jest od 2,5 do 7 razy większa niż łączna długość wentrytów trzeciego i czwartego. U samców na dwóch pierwszych wentrytach występują wciski, które bywają jednak słabo widoczne. Genitalia samców cechują się dobrze rozwiniętym tegmenem i jego apodemami, brakiem płatów parameroidalnych, dobrze wykształconymi apodemami prącia, a samym prąciem wydłużonym i o kształcie charakterystycznym dla gatunku. Narządy rozrodcze samic mają zbiornik nasienny o przysadzistym, kulistym, wyraźnie zesklerotyzowanym korpusie wzdłuż którego pozakrzywiane są ciernie. Budowę zbiornika nasiennego gatunków pozapalearktycznych cechuje większa złożoność niż palearktycznych.
Biologia i ekologia thumb|left|Larwa oskrobka trędownikowca w wydzielinie i wygryzane przez nią otwory Oskrobki są zewnętrznymi fitofagami żerującymi na roślinach z trzech rodzin: trędownikowatych (Scrophulariaceae), paulowniowatych (Paulowniaceae) i budlejowatych (Buddlejaceae). W Europie Środkowej roślinami żywicielskimi są trędowniki, namulniki i dziewanny. Samice składają jaja na powierzchni lub we wnętrzu rośliny żywicielskiej, w drugim przypadku zatykając otwór odchodami. Larwy zwykle są foliofagami, żerującymi na powierzchni liści.