Stanisław Ziaja, ps. Domański (ur. 17 listopada 1903 w Gorzejowej, zm. 13 maja 1944 w Krakowie) – działacz komunistyczny, pracownik Wydziału Rolnego KC KPP, sekretarz okręgowy KPP w Lublinie, sekretarz krakowskiego Komitetu Obwodowego PPR, pełnomocnik KC PPR w Krakowskiem.
Życiorys Uczęszczał do gimnazjum w Tarnowie, gdzie związał się z lewicowym ruchem politycznym i działał w harcerstwie. W 1924 podjął studia na Wydziale Filozoficznym UJ w Krakowie. Należał do OMS „Życie”. Wiosną 1926 wstąpił do KPP. Na początku 1927 był współzałożycielem Organizacji Niezależnej Młodzieży Ludowej „Orka”, która stawiała sobie za cel rozwijanie rewolucyjnego ruchu chłopskiego. Działał też w Zjednoczenie Lewicy Chłopskiej Samopomoc. 26 stycznia 1929 został aresztowany w Krakowie, po czym zwolniony z braku dostatecznych dowodów. Został członkiem Krakowskiego Komitetu KPP. 30 czerwca 1929 podczas posiedzenia egzekutywy komitetu został ponownie aresztowany. Po zwolnieniu jako zbyt dobrze znany policji zmuszony był opuścić Kraków i udał się do Warszawy, gdzie pracował w Wydziale Rolnym KC KPP. W latach 1930–1932 działał wśród chłopstwa na terenie Lubelszczyzny i w Krakowskiem oraz zajmował się publicystyką na łamach lewicowych i radykalnych pism chłopskich. W 1933 został sekretarzem Komitetu Okręgowego KPP w Lublinie.