Tarzan wśród małp (tyt. oryg. Tarzan of the Apes) – powieść przygodowa Edgara Rice’a Burroughsa. Była pierwszą z serii książek o Tarzanie. Opublikowana została po raz pierwszy w 1912 roku, w odcinkach w czasopiśmie literackim „All-Story Magazin”. W wersji książkowej ukazała się w 1914.
W Polsce opublikowano ją także pod alternatywnymi tytułami Tarzan król małp i Dziecko dżungli.
Treść II połowa XIX wieku. Brytyjski urzędnik, lord Jan Greyston (w angielskim oryginale – John Clayton, Lord Greystoke) udaje się z rządową misją do brytyjskich kolonii w Afryce. W morskiej podróży towarzyszy mu młoda żona Alicja. Niestety na statku, którym podróżują wybucha bunt załogi. Buntownicy mordują kapitana i oficerów, a Jana z Alicją wysadzają na dzikim, porośniętym dżunglą wybrzeżu Afryki z zapasami żywności i amunicji.
Małżonkowie budują bezpieczny dom na drzewie i starają się jakoś urządzić w nowym miejscu, oczekując pomocy. Niedługo potem rodzi się ich syn. Alicja wkrótce umiera, a jej mąż ginie zabity przez ogromną małpę imieniem Kerak – króla okolicznych małp. Dziecko zostaje przygarnięte przez małpią samicę – Kalę, która opiekuje się nim.