Państwo upadłe (również państwo dysfunkcyjne, ) – państwo, którego struktury państwowe uległy rozkładowi.
Choć brakuje uniwersalnej definicji tego pojęcia, failed state oznacza stan ogólnej dysfunkcjonalności państwa, który odnosi się do deficytu atrybutów władzy, tj. legitymacji i efektywności rządzenia. Pod względem formalnym (na gruncie prawa międzynarodowego) państwo upadłe pozostaje państwem, pod względem faktycznym przestaje jednak je przypominać (ungovernable state) lub staje się jego zaprzeczeniem (unwilling state). Państwo upadłe jest więc traktowane jako anomalia w stosunkach międzynarodowych. Sam termin jest wynikiem rozdźwięku między stanem formalnoprawnym a stanem faktycznym. thumb|upright=2.2|Kraje według ich kategorii w indeksie państw niestabilnych z 2020 roku
Pochodzenie terminu Termin ten został wprowadzony w latach dziewięćdziesiątych XX wieku przez Geralda Helmana i Stevena Ratnera. Początkowo jako synonimów używano także innych pojęć, takich jak: quasi-state, collapsed state, disintegrated state czy fragmented state. W języku polskim zaproponowano także pojęcie „państwa w stanie rozkładu”, chociaż jego adekwatność została zakwestionowana.