Polskie Towarzystwo „Oświata” w Nieświeżu (znane także pod nazwą: Towarzystwo „Oświata” i „Oświata”) – polska organizacja społeczna założona w 1906 roku, działająca w Nieświeżu i na terenie powiatów: nowogródzkiego, słuckiego i częściowo mińskiego guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. Jej zadaniem było edukować mieszkańców tych terenów, zwłaszcza dzieci, w duchu polskości, a także umacniać i rozpowszechniać na tych ziemiach polską kulturę, język i świadomość narodową. Organizacja była traktowana z niechęcią przez władze rosyjskie, ponieważ umacnianie polskości na ziemiach zabranych było sprzeczne z realizowaną przez administrację państwową strategią rusyfikacji i asymilacji. Pod koniec 1909 lub na początku 1910 roku zdelegalizowana, przeszła do działalności konspiracyjnej.
Okoliczności społeczno-polityczne 12 grudnia 1904 roku, wraz z nastaniem w Imperium Rosyjskim tzw. „wolnościowych czasów”, wydany został ukaz carski znoszący częściowo ograniczenia dotyczące nauki języka polskiego. Zezwalał on na wykładanie go w rosyjskich szkołach elementarnych i średnich, jednak jako przedmiot nadobowiązkowy, prowadzony poza godzinami obowiązkowej nauki za dodatkową, wysoką opłatą. Była ona tym wyższa, im mniej rodziców wyraziło chęć posyłania dzieci na takie zajęcia.