W 1942 przedostał się do Wielkiej Brytanii i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służbę wojskową zakończył w stopniu podporucznika. Ukończył studia na Uniwersytecie w Cambridge, gdzie uzyskał licencjat (BA) i magisterium (MA), a następnie London School of Economics and Political Science, gdzie w 1951 uzyskał doktorat (Ph.D.). Wyjechał następnie do USA. Tam był zaangażowany w ruch NiDSławomir Łukasiewicz, Piotr Wandycz wobec polityki i nauk politycznych [w:] Piotr Wandycz. Historyk, emigrant, intelektualista. Zbiór rozpraw, red. Marek Kornat, Sławomir M. Nowinowski, Rafał Stobiecki, Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Epigram 2014, s. 143-158..
W USA wykładał historię Europy Środkowo-Wschodniej i historię dyplomacji najpierw na Uniwersytecie Indiany w Bloomington (1954-1966), później na Uniwersytecie Yale (1966-1997). Prezes w latach 1999-2008 Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce, członek Rady Instytutu Józefa Piłsudskiego. Był współpracownikiem paryskiej „Kultury” i „Zeszytów Historycznych”Małgorzata Ewa Ptasińska, Piotr Wandycz a Jerzy Giedroyc i Instytut Literacki w Maisons-Laffitte [w:] Piotr Wandycz. Historyk, emigrant, intelektualista. Zbiór rozpraw, red. Marek Kornat, Sławomir M. Nowinowski, Rafał Stobiecki, Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Epigram 2014, s. 159-190.