112 966 rosyjski 1,4%; inny 0,2% Według wyznania: rzymskokatolickie 124 951 (11,0%) unickie 1780 (0,15%) prawosławne 875 803 (77,4%) ewangelickie 5498 (0,5%), w tym: ewangelicko-augsburskie 3065, ewangelicko-reformowane 415, ewangelicko-unijne 79, ewangelickie (bez bliższego określenia) 1939 inne chrześcijańskie 9329 (0,8%) mojżeszowe 113 988 (10,1%) inne niechrześcijańskie 120 bez określenia wyznania (w tym bezwyznaniowi) 191 nie podało przynależności konfesyjnej 279.
Drugi spis przeprowadzony był w ustabilizowanych warunkach, lecz również zawierał błędy wynikające z działań administracji w stosunku do mniejszości ukraińskiej i białoruskiej. Najprawdopodobniej zawyżano liczbę osób posługujących się językiem polskim.
Drugi spis nie zawierał pytań o narodowość, tylko o język i wyznanie, co nie zawsze oznaczało tożsamość narodową. Spis zawierał kategorię „język tutejszy” dla Poleszuków, którzy nie potrafi określić swojej przynależności narodowej (mówili o sobie „tutejsi”) a posługiwali się dialektem mieszanym języka ukraińskiego i białoruskiego.
Pomimo iż województwo obejmowało mniejszy obszar niż w 1921 roku, to w 1931 liczyło o ponad 250 tys. osób więcej mieszkańców.