Wakan Tanka, Wakantanka, wakan tanka, wakantanka (lakota: Wakȟáŋ Tȟáŋka) – w mitologii Indian północnoamerykańskich boska siła przenikająca świat, pierwsza istota i twórca (demiurg) wszechświata. W politeistycznej religii Siuksów Lakota określany jako Wielki Duch. Jest bytem analogicznym do istoty najwyższej spotykanej w mitach i religiach wielu innych ludów Ameryki Północnej (por. Manitu u Algonkinów).
Charakterystyka Jak podkreśla Russell Means wakan tanka, oznacza Wielką Tajemnicę, nie zaś Boga w ujęciu monoteistycznym.
Przed przyjęciem chrześcijaństwa mianem wakantanka określano moc lub świętość znajdującej się we wszystkim, podobnie jak ma to miejsce w panteizmie czy w animizmie. Termin wakan ('święty, tajemniczy, potężny') określać mógł każde stworzenie lub obiekt. Wakan oznaczał energię odpowiedzialną za przemiany w przyrodzie.
Nie istniał jeden Wakan Tanka, lecz była ich nieskończona liczba. Dopiero koloniści (a wśród nich zwłaszcza chrześcijańscy misjonarze), dokonując projekcji pojęć z własnej wiary, przyczynili się do antropomorfizacji siły wakan do postaci Wakan Tanka – Wielkiego Ducha o charakterze monoteistycznym czy henoteistycznym.
Szczególnym przejawem wakantanka jest Ptak Grzmotu (ang.