W 1993 został członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, w 2004 członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, a w 2019 członkiem rzeczywistym PAN. Był przewodniczącym Wydziału VI Nauk Medycznych PAN w latach 2007–2010, wcześniej (w latach 2003–2006) pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego. Od 2007 do 2011 wchodził w skład Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Był również przewodniczącym (1989–1992) oraz wiceprzewodniczącym (1992–1996) Komisji Rejestracji Leków, prezesem Polskiego Towarzystwa Farmakologicznego (1990–1995), członkiem rad naukowych w Instytucie Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN oraz Instytucie Farmakologii PAN. Pełnił funkcję przewodniczącego rady naukowej Instytutu Psychiatrii i Neurologii w latach 1991–1999.
Prowadził badania naukowe w zakresie neuropsychofarmakologii, szczególnie badania nad mechanizmami działania leków przeciwdepresyjnych, rolą serotoniny i noradrenaliny w mechanizmach zachowania oraz nad ośrodkowymi działaniami alkoholu i uzależnieniem alkoholowym oraz innymi uzależnieniami. W 1979 napisał wspólnie z profesorem Piotrem Kubikowskim podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy Farmakologia. Podstawy farmakoterapii (kilkukrotnie wznawiany).