Ardiajowie (gr.: Ἀρδιαῖοι, Ardiajoi lub Οὐαρδαῖοι, Oúardiajoi; łac. Vardiaei) – starożytne plemię iliryjskie zamieszkujące zachodnie tereny nad wschodnim brzegiem Morza Adriatyckiego ze ośrodkiem w Rhizon. Obecnie jej tereny znajdują się w Czarnogórze.
Strabon, geograf grecki, wymienił Ardiajów, obok Autariatów i Dardanów, jako jednych z trzech najsilniejszych plemion iliryjskich. Ardiajowie mieli lokalną dynastię rządzącą ich krajem do podboju Ilirii przez republikę rzymską w r. 168 p.n.e.
Ilirowie praktykowali przesiedlanie podbitych ludów i trzymanie ich w poddaństwie. Według greckiego historyka Teopompa Ardiajowie w pierwszej połowie IV w. p.n.e. mieli zniewolić 300 tys. osób. W r. 344/343 p.n.e. za panowania pierwszego znanego króla Pleuratosa I, zostali spustoszeni przez Filipa II, króla Macedonii, który wywiózł z ich kraju bogate łupy.