W 1443 poświadczony jako sufragan poznański, 6 maja w Warszawie udzielił odpustu tamtejszemu szpitalowi Ducha Św. Natomiast 20 września 1444 poświadczony jest w Gdańsku, gdzie wystawił przywilej odpustowy dla kościoła śś. Piotra i Pawła jako sufragan biskupa włocławskiego. Jan nie ustąpił z sufraganii gnieźnieńskiej a jedynie łączył funkcje. 22-23 października 1447 był obecny we Wrocławiu jako delegat arcybiskupa gnieźnieńskiego udzielający święceń nowemu biskupowi. Uzyskał od papieża Kaliksta III bullą z dnia 25 lutego 1455 zgodę na posiadanie beneficjum będącego źródłem stałego dochodu. 15 września 1459 jako sufragan gnieźnieński udzielił święceń kapłańskich. W tym samym charakterze przed 1453 nadał odpust Bractwu Kapłańskiemu z dekanatu miłosławskiego diecezji poznańskiej. 31 maja 1441 współkonsekrował w Pińczowie Jakuba z Siennna, biskupa krakowskiego. 9 maja 1467 obecny na zjeździe generalnym w Piotrkowie, gdzie był współwystawcą odpustu dla kaplicy św. Walentego i św.