Zbigniew Franciszek Bielewicz (ur. 24 lipca 1950 w Mogilnie) – generał dywizji pilot inżynier Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Życiorys Zbigniew Franciszek Bielewicz urodził się 24 lipca 1950 w Mogilnie. W latach 1969–1973 był podchorążym Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego w Dęblinie. Po ukończeniu szkoły oficerskiej i promocji na stopień podporucznika został przydzielony do 58 Lotniczego Pułku Szkolno-Bojowego w Dęblinie i wyznaczony na stanowisko pilota-instruktora. Z Dęblinem i 58. Pułkiem związał się na kolejnych czternaście lat służby. Zajmował w nim kolejno stanowiska: starszego pilota-instruktora (od 17 stycznia 1974), dowódcy klucza lotniczego (od stycznia 1977), szefa strzelania powietrznego eskadry lotniczej (od września 1977), zastępcy dowódcy eskadry (od września 1980), dowódcy eskadry lotniczej (od sierpnia 1984) i w końcu szefa sztabu-zastępcy dowódcy pułku (od czerwca 1985).
W międzyczasie ukończył zaocznie Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (1979) i stacjonarne studia w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie w latach 1981–1984.