por. Kras, Dominican Inquisitors..., s. 266., gdyż Prusy należały do polskiej prowincji zakonnej dominikanówInflanty należały do prowincji Saksonia..
Pomimo objęcia jurysdykcją papieskiej inkwizycji wszystkich ziem polskich, prawie wszystkie konkretne informacje o jej działalności na tym obszarze w XIV wieku pochodzą ze Śląska, który od 1327 roku politycznie nie był częścią Polski, lecz lennem Czech. W 1332 roku inkwizytor wrocławsko-lubuski Jan Schwenkenfeld prowadził proces przeciwko 16 beginkom ze Świdnicy, podejrzanym o wyznawanie tzw. „herezji wolnego ducha”Wrzesiński, s. 41-49; B. Ulanowski Examen testium super vita et moribus Beguinarum per inquisitorem hereticae pravitatis in Sweydnitz anno 1332 factum, w: Scriptores rerum Polonicarum, t. 13, Kraków 1889, s. 233–255; Kras, Ad abolendam..., s. 233-236; . Kilka lat później inkwizytor ten zaangażował się w konflikt między biskupem wrocławskim Nankerem z wrocławskim magistratem po stronie tego pierwszego, co zakończyło się jego zamordowaniem w 1341 rokuWrzesiński, s. 53-60.. W 1349 roku przez ziemie polskie przetoczyła się kolejna fala procesji biczowników, potępionych przez papieża Klemensa VI. Ich przywódca w diecezji wrocławskiej został spalony na stosie na polecenie biskupa Przecława z PogorzeliWrzesiński, s. 63-65;