Na kontrolowanych przez siebie terytoriach wojska Denikina prowadziły biały terror. Przykładowo, we wrześniu 1918, w mieście Majkop, siły gen. Wiktora Pokrowskiego rozstrzelały około 4000 osób. Prasa ruchu białych oskarżała ludność pochodzenia żydowskiego o sprzyjanie bolszewikom, zdarzały się również liczne pogromy antyżydowskie. Armia Ochotnicza i różne miejscowe formacje zbrojne przyczyniły się do śmierci kilkudziesięciu tysięcy Żydów na Ukrainie.
W początkach marca 1920, w Noworosyjsku, Denikin powołał Rząd Południoworosyjski, w skład którego weszli Nikołaj M. Mielnikow (jako przewodniczący), gen. Nikołaj N. Baratow (jako minister spraw zagranicznych), gen. Anatolij K. Kielczewski, zmieniony następnie przez gen. Wasilija J. Wiaźmitinowa (jako minister wojny i marynarki wojennej) oraz Michaił W. Biernacki (jako minister finansów). Wobec ciągłych klęsk ponoszonych przez wojska antybolszewickie, już 30 marca 1920 rząd został przez Antona Denikina rozwiązany. W kwietniu 1920, już przebywając na Krymie, generał zrzekł się dowództwa na rzecz Piotra Wrangla i na pokładzie brytyjskiego okrętu wojennego udał się przez Konstantynopol do Wielkiej Brytanii.