Vagdavercustis – była germańską boginią wojny, która była czczona w Dolnej Germanii, a szczególnie w Dolnej Nadrenii przez lokalnych Batawów, ale także przez rzymskich żołnierzy i urzędników.
Znane są napisy z nazwą bóstwa oraz dedykacją, które zostały umieszczone w fortach Burginatium w Kalkar-AltkalkarL’Année épigraphique 2003, 01227: Va]gda/[ve]rcust[i] / [Ca]ndidiu[s] / i Harenatium w Rindern w (Niemczech)CIL 13 08702, CIL 13 08703. oraz w Zetten-Hemmen w (Holandii)CIL 13 08805.
Istnienie oddzielnego sanktuarium Vagdavercustis nie zostało potwierdzone. Najbardziej znaczącym dowodem jego istnienia jest ołtarz odnaleziony w 1909 roku w Kolonii. Ufundowany w 165 roku n.e. przez Titusa Flaviusa Constansa, jednego z dwóch byłych prefektów gwardii pretorian, poświęcony bogini Vagdavercustis jako ołtarz, na którym on w todze ofiarnej uczestniczy w składaniu ofiary. Marek Aureliusz wysłał prawdopodobnie prefekta ze specjalną misją do Germanii. Według innej interpretacjiWerner Eck: Köln in römischer Zeit. Geschichte einer Stadt im Rahmen des Imperium Romanum. H. Stehkämper (Hrsg.), Geschichte der Stadt Köln in 13 Bänden, Bd. 1. Köln 2004, . S. 350ff. Titus Flavius mógł być obywatelem Colonia Claudia Ara Agrippinensiumłacińska nazwa Kolonii. Dokładny powód konsekracji ołtarza nie jest znany.