Jego działalność w dziedzinie rozwoju niemieckiej nauki o wychowaniu polegała na współpracy z Niemieckim Instytutem Międzynarodowych Badań Pedagogicznych we Frankfurcie nad Menem (1982–1998), z Instytutem Spraw Społecznych i Naukowych w Erlangen (1982–1992), z Niemieckim Towarzystwem Naukowym w Zakresie Pedagogiki i Badań Oświatowych (1988–1992), w członkostwie zarządu Niemieckiego Towarzystwa Pedagogicznego (1968–1972), w członkostwie Dyrekcji Naukowej Niemieckiego Instytutu Wschodnich i Międzynarodowych Studiów w Kolonii (1982–1988). W Jego dorobku znajduje się ponad 200 publikacji, wypromował 17 doktorów.
Najważniejsze prace Die Arbeiterselbstverwaltung in Polen, 1958 Geschichte der Schule und Pädagogik in Russland vom Ende des Zarenreiches bis zum Beginn der Stalin-Ära, 1964, 2 wyd. 1978 Totalitare Erziehung, 1964 Die Sowietipadagogik in der Welt von heute, 1968 Bildungsreformen in Osteuropa, 1969 Bildungssysteme in Europa, 1971, 4 wyd. 1996 Bildung und Erziehung in Osteuropa im 20. Jahrhundert, 1982 Das Schulsystem der DDR, 1987 Wissenschaftliches Interesse und politische Verantwortung, 1990 Polnische und deutsche Pädagogen in Deutschland.