Drukarnia Łazarskich (Tocznia Władysława Łazarskiego) – drukarnia założona w 1898 roku w Warszawie przez bibliofila Władysława Łazarskiego.
Drukarnia powstała w miejsce Drukarni Banku Polskiego na ul. Daniłowiczowskiej 6, przejmując od niej wszystkie urządzenia i zasoby typograficzne. W 1905 roku drukarnia została przeniesiona do oficyny hotelu Metropol przy ul. Marszałkowskiej 114 i tam występowała jako Tłocznia Władysława Łazarskiego. Początkowo drukowała ulotki i pisma patriotyczne za co tłocznia została zamknięta przez władze carskie. Z braku dowodów śledztwo umorzono i tłocznia wznowiła działalność.
W 1914 roku drukarnię przejął syn Władysława, Zygmunt Łazarski, a kierownikiem artystycznym został Adam Półtawski, który był twórca nowej antykwy nazwanej od jego imienia. Drukarnia była uważana za jedną z najlepszych w Warszawie. Od 1921 roku swoje wydania sygnowała własnym sygnetem drukarskim. W 1923 roku otrzymała nagrodę na Wystawie Druków Polskich w Zamościu, reprezentowała Polskę na Międzynarodowym Jarmarku Książki we Florencji, w Międzynarodowych Wystawach Pięknej Książki w 1926 roku w Paryżu i w 1927 roku w Lipsku.