Zygmunt Łazarski (ur. 31 lipca 1885 w Warszawie, zm. 1943? w KL Auschwitz) – polski drukarz, kolekcjoner.
Był synem Władysława Łazarskiego od którego w 1914 przejął Drukarnię Łazarskich. W latach 1906–1909 uczestniczył w pracach konspiracyjnego związku Filaretów. Przygotowanie do zawodu odbył w Wiedniu, gdzie przebywał na praktyce w 1908. W 1920 został wybrany wiceprezesem pierwszego w kraju Towarzystwa Bibliofilów Polskich. Funkcję pełnił do 1928.
W 1924 Łazarski, dla stworzenia Muzeum Polskiej Książki oddał wcześniej zakupiony przez siebie pałacyk przy ul. Bednarskiej (na Solcu). Plan powstania muzeum nigdy nie został zrealizowany a budynek został zniszczony w 1944. W 1925 został przyjęty w skład Naczelnej Rady Bibliofilskiej oraz do Towarzystwa Miłośników Exlibrisu. W tym samym czasie założył spółkę Zakłady Mechaniczne dla Przemysłu Graficznego.