Świątynia Qixia () – świątynia buddyjska z kompleksem klasztornym, znajdująca się na przedmieściach Nankinu, na wzgórzu Qixia.
Wzniesiona została w 489 roku, za panowania Południowej Dynastii Qi i rozbudowana w okresie Tang. W świątynnych pawilonach znajdują się liczne rzeźby, a jej pagodę ozdobiono płaskorzeźbami przedstawiającymi sceny z życia Buddy Siakjamuniego.
Qixia si był ulubionym klasztorem cesarza Qianlonga z Qingów, który przebywał w nim pięciokrotnie, chociaż uważał za swoją misję stopniowe ograniczanie ilości mnichów i klasztorów buddyjskich, aż do ich zlikwidowaniaHolmes Welch. The Buddhist Revival in China. Str. 134.
Świątynia doznała poważnych zniszczeń w trakcie powstania tajpingów i większość drewnianych struktur to rekonstrukcje dokonane za panowania cesarza Guangxu.
W 1919 r. Zongyang Yinleng opuścił klasztor Dinghui na górze Jin w prowincji Zhejiang i przybył do zrujnowanego Qixia si. W 1920 r. rozpoczęto rekonstrukcję klasztoru, którą zakończono po dwudziestu latach. Oprócz odbudowania klasztoru Yinleng przeniósł linię przekazu klasztoru DinghuiHolmes Welch. The Practice of Chinese Buddhism 1900-1950 Str. 518. Do pomocy Yinlengowi przyszedł Ruoshun Weide, późniejszy opat tego klasztoru. W klasztorze mieszkało wtedy ponad stu cieśli.