Do 1942 był kierownikiem wielu szkół na Kielecczyźnie, głównie w Miechowskim. W tym czasie związał się z ruchem ludowym – prowadził działalność społeczno-polityczną i oświatową, głównie wśród młodzieży chłopskiej. W okresie okupacji hitlerowskiej należał do Tajnej Organizacji Nauczycielskiej i był jej inspektorem na powiat kielecki. Od 1943 działał w prokomunistycznym SL „Wola Ludu”. W marcu 1944 na wniosek Stronnictwa Ludowego Wola Ludu został dokooptowany do Krajowej Rady Narodowej. Później przeszedł do Stronnictwa Ludowego. W lipcu 1944 został wybrany przewodniczącym konspiracyjnej kieleckiej WRN. Funkcję tę pełnił także po wyzwoleniu, początkowo w Kielcach, następnie w Warszawie. W marcu 1947 został mianowany wiceministrem oświaty. W 1949 objął stanowisko wiceprzewodniczącego ZBoWiD.
Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1946), Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy, Medalem 10-lecia Polski Ludowej (26 marca 1955)M.P., nr 104 z 1955, poz. 1411.