Konstanty nigdy nie odzyskał faktycznej zwierzchności nad eparchią włodzimierską, gdzie katedrę objął wygnany Klemens Smolatycz, a być może także nad eparchią turowską. Utworzył natomiast nową administraturę na ziemiach księstwa halicko-wołyńskiego.
22 grudnia 1158 Konstanty uciekł do Czernihowa ze zdobytego przez Mścisława, syna Iziasława II, Kijowa. W marcu 1159 zrzekł się godności metropolity i zgodził się na skierowanie z Konstantynopola nowego hierarchy; analogiczną decyzję podjęto w stosunku do Klemensa Smolatycza. Wkrótce potem Konstanty zmarł w Czernihowie. Według hagiografii czując się winien wewnętrznego konfliktu w Kościele w swoim testamencie zawarł nakaz, by nie chować jego ciała, lecz rzucić je na pożarcie dzikim zwierzętom. Biskup czernihowski, który przysiągł metropolicie wypełnić jego wolę, zanim poznał jej treść, postąpił zgodnie z jego życzeniem. Następnie szczątki hierarchy zostały pochowane w Czernihowie na polecenie księcia czernihowskiego SwiatosławaБлаженный Константин, митрополит Киевский (+ 1159).
Konstanty został kanonizowany przez Cerkiew prawosławną. Jego wspomnienie przypada 5 czerwca.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1159 Kategoria:Metropolici kijowscy (Patriarchat Konstantynopolitański) Kategoria:Święci prawosławni