Grecja–Tartaria Grecja–Tartaria była drugą obok Rusi prowincją utworzoną w 1381, w której faktycznie doszło do ustanowienia trybunału inkwizycji. Dowodzi tego bulla papieża Bonifacego IX z 1389, w której papież zezwolił inkwizytorowi Andrzejowi z Kaffy na swobodne mianowanie subdelegatów wspomagających jego działalność inkwizytorską na obszarze jego rozległej prowincji. Jego faktyczna jurysdykcja obejmowała prawdopodobnie głównie genueńskie kolonie nad Morzem Czarnym i na Morzu EgejskimLea, I, s. 355; Ripoll, II, s. 310.. W pierwszej połowie XV wieku urząd inkwizytorski sprawowali w tym rejonie m.in. Teodor z Konstantynopola (inkwizytor Aten w 1421)Konrad Eubel, Hierarchia Catholica, vol. I, Padwa 1913-1960, s. 375 przyp. 11. Teodor był jednocześnie biskupem Olenus., Leonard z Chios (inkwizytor Chios w 1431)Ripoll, III, s. 9 oraz wikariusz całej kongregacji Ludovico da Pisa (inkwizytor Kaffy i Pery w 1439)Ripoll, III, s. 110.. Z listu papieża Mikołaja V do niewymienionego z imienia inkwizytora Grecji z 1448 wynika, że grecka inkwizycja nie prześladowała prawosławnych chrześcijan, natomiast miała pilnować ortodoksji katolików zamieszkujących tamte rejony, promować ideę unii kościelnej i zapobiegać wprowadzaniu do liturgii łacińskiej zapożyczeń z liturgii kościołów wschodnichLea, III, s. 621;